
Die son se vlug voor die grys griffioen,
laat ’n sleepsel van bloed wat in vuil vermiljoen
die nag se skadu vooruitkruip
en oor die gyl geel groei ’n somber grys,
tot slegs die rooi gentinte wolkepunte
die laaste van die dagraad wys
en die dag se groenste boom staan stil en skamper,
wagting op die ooster skyn, gekleed in lamfer